RSS
 

Zima

04 gru

Nie mogę się napatrzeć na nocny, filigranowy świat. W ramie okna szare, zimowe niebo poprzecinane zaśnieżoną koronką gałęzi. Ostry kontur kościoła, miękkie światło latarni. Brakuje tylko płatków śniegu malujących doskonałą ciszę. Z tym zimowym, nietrwałym pejzażem pukają w szybę myśli sprzed lat. Myśli…wspomnienia raczej. Nie oglądaj się wstecz. Naprawdę? Czy jesteśmy czymś więcej niż pamięcią o tym, co się zdarzyło? I czymś więcej niż pamięcią o nas w innych ludziach? Kim byłabym, gdyby nie pamięć? Ile mnie by było? Czy w ogóle by było?
Tak jak kiedyś. Wieczorny, a raczej nocny krąg światła lampki, cisza śpiącego domu. Nie ma kota na monitorze, ale pies pochrapuje tuż przy biurku. Uśpiony świat i moje w nim zasłuchanie.

 
Komentarze (2)

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz

 

 
  1. niecodzienna8

    4 grudnia 2017 o 11:31

    Wspomnienia są lekcją czymże byłoby życie bez nich?Dobrze móc wrócić pamięcią do tego co za nami i z nadzieją patrzeć w przyszłość :)A ja czekam na zimowy obraz świata za oknem i nic.. ;)

     
    • Liskaa

      4 grudnia 2017 o 17:23

      Dzięki za komentarz. Prawdę mówiąc, zaskoczył mnie, bo nie sądziłam, ze ktokolwiek znajdzie moje bazgroły, szczególnie po tak długiej przerwie :)

       
 

  • RSS